lunes, 14 de marzo de 2011

O soño segue a visitar os coles do país sen descanso

Esta vez tocounos visitar o cole Isidora Riestra, en Poio, onde os nenos nos ofreceron unha fantástica experiencia chea de alegría e ilusión e de onde o camareiro saiu cun enorme sorriso na faciana.
Gracias a todos os amiguiños do cole e especialmente os nenos, sen olvidarnos dos fantásticos mestres do centro.
Un saúdo moi especial para Dido de parte de todos nós.
Deixámosvos con algunhas fotiños desta fermosa visita.
Prestade especial atención a eses fantásticos disfraces.





domingo, 27 de febrero de 2011

Visita ao colexio Isidora Riestra

¡¡RECIBÍRONNOS CUNHA CANCIÓN !!

Falámoslles do libro que xa leran e fixéronnos preguntas...
o colexio é entrañable, os pequenos viñan vestidos de camareiros , coas súas bandexas e cada un levaba o seu soño escrito nela. 
Cando nos fomos, levabamos de recordo un bolígrafo, unha axenda... e a sensación de compartir cos pequenos momentos para lembrar.

jueves, 24 de febrero de 2011

O camareiro viaxa o sábado ó pazo da cultura de Pontevedra


Este Sábado dia 26 de Febreiro, estaremos no Pazo da Cultura de Pontevedra, tanto o camareiro como a escritora, Mariné, e os ilustradores. Así que esperámosvos a todos para pasar un rato estupendo coñecendo este "Soño na bandexa" que xa vai pola segunda edición. Nós sí que estamos nun fantástico soño.
Vémonos todos ás once da mañá no pazo da Cultura. Non vos esquezades de asisitir.

viernes, 28 de enero de 2011

  Na web da editorial Galaxia !!!


O soño de Simbad 

Novas edicións de 'Un soño na bandexa' e 'Chamádeme Simbad'

O mesmo día en que se dá a coñecer o informe do Barómetro de hábitos de lectura e compra de libros elaborado pola Federación de Gremios de Editores de España e que sitúa a poboación lectora galega por debaixo da media estatal, chegan ás librerías novas edicións de dous libros dirixidos á mocidade e primeiros lectores que están a colleitar un singular éxito de público.
Por unha banda, chega a segunda de 'Un soño na bandexa' de Mariné Corcoba, que hai uns meses saía na colección Tartaruga e que esgotou en nada toda a primeira edición, convertíndose nun fenómeno editorial dentro do ámbito da educación infantil. A súa autora cóntanos o que pasaría se un día se nos dese por pedir cousas moi especiais a un camareiro disposto a soñar con nós. Unha fermosa viaxe lírica, visualmente moi poderosa, que engaiola e pequechos e grandes.
Por outra banda, entra nas librerías a terceira edición de 'Chamádeme Simbad' de Francisco Castro, que alcanza xa os 7500 exemplares. O libro, centrado na problemática do alzhéimer e contado dende os ollos dun neno, foi merecente o ano pasado do Fervenzas Literarias como mellor libro do ano e está, na actualidade, de finalista do Frei Martín Sarmiento que se fallará nos meses vindeiros, galardóns, ambos os dous, concedidos por lectores e lectoras.
Simbad soña un soño na bandexa.
Para que o ano que vén, cando se volvan estudar os hábitos lectores, con estes e outros libros de calidade que na nosa terra facemos, os resultados sexan mellores.

miércoles, 29 de diciembre de 2010

A SINATURA NO RASTRO DA ASOCIACIÓN CONTRA O CANCRO



Chove, Pontevedra deserta, camiñamos á présa, ás cinco asinamos no rastro da Asociación contra o cancro, rúas baleiras, chegamos uns minutos tarde.
Crúzase unha persoa -irá á firma?...
Lancei a pregunta que ninguén se atrevía
- E se non entra ninguén ?
Entramos, ninguén dentro, tres cadeiras baleiras... dez libros enriba da mesa...

En pouco tempo asinamos nove... ¡¡ Necesitamos máis!! ....
Chega o grupo Zoula, pandeiretas e cantares en voces de nenos que fan que baixe o ceo á terra.... 
xente entra, emociónase,aplaude...asinamos...asinamos... as oito....Resultado:
Un éxito.
Bicos e ata pronto. Saímos á rúa.
Pontevedra continúa deserta.
Frío e algo de chuvia.
Cansazo...
Un café?

sábado, 25 de diciembre de 2010

CENTRO TERCEIRA IDADE DE CAMPOLONGO


Esperábanme sentados arredor dunha mesa padiola, non había nada enriba da mesa, e non obstante parecía que nada faltaba.
Entrei pensando que ía falar con persoas maiores e saín sabendo que a idade non existe tal e como a entendemos, é un conxunto de cousas, pero aos oitenta, fanse amigos dun xeito forte e auténtico, compártense recordos, recórdase vida..
Cando lles falei do libro, alguén dixo:
-Non é só para nenos...Despois do poema chegaron outros, recitados por eles, durante dous, quizais tres horas, non sabería dicir o tempo, choramos e rimos. Recordaron a vida e esperaban o nadal sen pedirlle nada aos reis, pero coa esperanza e a ilusión dunha obra de teatro que estaban a organizar....
¡¡¡Alguén deixouse unha botella de champaña na heladera!!! dixo Mirta, unha arxentina que quere ser artista
-Abrámola, dixo outra entre risas, igual é  dalguén que xa está morto.
Manuel, o único home do grupo,  amable, ¡todo un cabaleiro!  abrazou a unha "señora poeta", que tiña ao seu lado, cando lle caía unha bágoa lendo un poema ao fillo que nunca tivo...
E eu aprendía de todo, mergulleime nos seus sentimentos, imaxineime os seus amores segredos, as súas amizades, as súas longas horas...a vida pechada nuns anos que din que son moitos, pero...

-quen o di ? 
-quen non chegou.
¡¡cantan nunha coral !! e ainda que non suban as escaleiras de dous en dous,  en ascensor chégase antes...
"Un soño na bandexa" quedou entre eles, entre os seus contos,
 é que na vida chega un día  no que a idade non é cumprir anos, é VIVILOS.